Elgkalven

Fra Norske Dikt
Gå til: navigasjon, søk

Det gjeng ein kalv i lii, så eine og forlatt, for mori hans vart skotin det var ved elgejakt. Kvar skal han no få varme,- når barfrost ligg på jord, han aldrig meire samman får rusla hop med mor.

Med angst og savn i hjerte, så hjelpelaus han står, for menneskenes råskap dei dyri overgår. Få derfor opp ditt auga, du menneske-rovdyr, la mor og barn få fyljast i skog og dåggfull myr.

             Mary Solstad Iversen
Personlige verktøy
andre sjangre
sanger
Språk

Skriv ut
Utskriftsvennlig utgave

IPv6

Dikt og kultur:

forsiden | tilfeldig dikt | dikt på svensk | dikt på engelsk | bloggede dikt