Ferdamann

Fra Norske Dikt
Gå til: navigasjon, søk

Eg vanka paa Foten so vida ikring
    yver Stokk, yver Stein;
        eg fekk Støyt, eg fekk Mein,
— og stundom so fekk eg no slett ingen Ting.
    — „Aa haa, aa ja,
det er so mangt, du i Verdi fær trøyta!“
    sa ho gamla Gro Brøyta.

Eg bygde meg Skuta, eg styrde ho sjøl.
    Men so siglde eg paa,
    miste Ror, miste Raa
og fekk vera glad, at eg flaut paa ei Fjøl.
    — „Aa haa, aa ja,
det er so mangt, du i Verdi fær trøyta!“
    sa ho gamla Gro Brøyta.

Eg smidde meg Vengjer, flaug til og ifraa.
    Men som kvassast eg flaug,
    jau, so sa dei, eg laug,
og sume, dei kalla meg Diktar, attpaa
    - - „Aa haa, aa ja,
det er so mangt, du i Verdi fær trøyta!“
    sa ho gamla Gro Brøyta.




Viser og kvad (av Per Sivle)
Per Sivle - Viser og kvad - forside.png
Personlige verktøy
andre sjangre
sanger
Språk

Skriv ut
Utskriftsvennlig utgave

IPv6

Dikt og kultur:

forsiden | tilfeldig dikt | dikt på svensk | dikt på engelsk | bloggede dikt