Dopa på kjærleik?

Fra Norske Dikt
Gå til: navigasjon, søk

Du kraup fram mellom lår, blaut som ein klut.
og uflidd og skrukkut og sliten.
Først låg du i sjokk, så vart du ein trut,
og truten var slett ikkje liten.

Du vræla så høgt at folk søkte ly,
så dreit du, og augo dei rulla.
Du såg ikkje ut, men ingen sa fy,
dei tok deg i hender og dulla!

Og alle var galne, laug så det svei!
Dei sa du var søt og heilt herleg.
Men når du så skreik vart dei straks litt lei.
Men mor di, ho meinte det, ærleg.

Eg undrar iblant, kanskje er det rett,
at mødrer er dopa på kjærleik?
Ein kjærleik ho har i sitt andedrett,
som lyfter oss over ei storkneik?


Brukslyrikk. Fra vugge til grav. av Hans Anton Grønskag.

Fødsel

Dåp og navnedag

Barnehagen

Skolen

Konfirmasjon/ungdom

Ferdig med utdanning

Forlovelse

”Siste” kveld med gjengen

Bryllup

Personlige verktøy
andre sjangre
sanger
Språk

Skriv ut
Utskriftsvennlig utgave

IPv6

Dikt og kultur:

forsiden | tilfeldig dikt | dikt på svensk | dikt på engelsk | bloggede dikt