Elgkalven

Fra Norske Dikt
Hopp til navigeringHopp til søk

Det gjeng ein kalv i lii,
så eine og forlatt,
for mori hans vart skotin
det var ved elgejakt.
Kvar skal han no få varme,- når
barfrost ligg på jord, han aldrig
meire samman får rusla hop med mor.

Med angst og savn i hjerte, så
hjelpelaus han står,
for menneskenes råskap dei dyri
overgår.
Få derfor opp ditt auga, du
menneske-rovdyr, la mor og barn få
fyljast i skog og dåggfull myr.

av Mary Solstad Iversen


Ris, ros og synspunkter
Norske Dikt welcomes all comments. If you do not want to be anonymous, register or log in. It is free.