Elgkalven

Fra Norske Dikt
Hopp til navigeringHopp til søk

Det gjeng ein kalv i lii,
så eine og forlatt,
for mori hans vart skotin
det var ved elgejakt.
Kvar skal han no få varme,- når
barfrost ligg på jord, han aldrig
meire samman får rusla hop med mor.

Med angst og savn i hjerte, så
hjelpelaus han står,
for menneskenes råskap dei dyri
overgår.
Få derfor opp ditt auga, du
menneske-rovdyr, la mor og barn få
fyljast i skog og dåggfull myr.

av Mary Solstad Iversen

Skriv noe positivt og fornuftig
Alle fornuftige kommentarer er varmt velkommne her på Norske Dikt. Dersom De ikke er hypp på å skrive anonymt kan De registrere Dem og/eller logge inn. Det er ekstra gratis.